Καλησπέρα σας,
Απο σήμερα στόχος μου είναι να σας κρατάω συντροφιά από αυτό εδώ το blog να κάνουμε ποδοσφαιρικές συζητήσεις με την συμμετοχή όσων από εσάς θέλουν και αργότερα ίσως μεγαλώσουμε την παρέα μας και με άλλα άτομα που θα γράφουν σε αυτό το blog.
Ας ξεκινήσουμε με την Εθνική ομάδα που βρίσκεται και στην επικαιρότητα μετά την νίκη της επί της Κροατίας που την φέρνει με το ενάμιση πόδι στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που θα διεξαχθούν το επόμενο καλοκαίρι.
Καταρχήν, θεωρώ ότι εύκολα ή δύσκολα η πρόκριση θα έρθει σήμερα καθώς η αντίπαλος μας, η Γεωργία είναι κατώτερη ποιοτικά ομάδα και χωρίς βαθμολογικό(το τονίζω γιατί το κίνητρο του ποδοσφαιρικού εγωισμού προφανώς και υφίσταται) κίνητρο είναι πολύ δύσκολο να κάμψει την αντίσταση αυτής της Εθνικής.
Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Τιμούρ Κετσπάγια που έχει βελτιώσει σαφώς την εικόνα των Γεωργιανών δεν ήταν(και πιθανότατα δεν θα γίνει και ποτέ)ένας επιθετικογενής προπονητής.Όπως θυμόμαστε όλοι από το σύντομο πέρασμα του από τον Ολυμπιακό αλλά και από τη θητεία του στην Ανόρθωση, είναι ένας προπονητής του οποίου οι ομάδες πολύ δύσκολα θα δεχτούν γκολ αλλά ακόμα πιο δύσκολα θα σκοράρουν(ειδικά όταν ο αντίπαλος είναι ισχυρότερος).
Το πρόβλημα για τον Κετσπάγια είναι ότι ακόμα πιο δύσκολα δέχονται γκολ οι ομάδες του Φερνάντο Σάντος. Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να ξεχάσει τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ βγήκε δεύτερος με τον ΠΑΟΚ να κερδίζει τα περισσότερα παιχνίδια στην Τούμπα με το αγχωτικό 1-0.
Απόδειξη για αυτό αποτελεί εξάλλου και η επίδοση της Εθνικής στα προκριματικά όπου έχει δεχτεί μόλις τέσσερα γκολ σε εννέα αγώνες τρίτη καλύτερη επίδοση μετά από Ιταλία και Γαλλία. Πιο απλά, η ομάδα του Σάντος δεν δέχεται ούτε ένα γκολ ανά δύο αγώνες.
Θεωρώ,λοιπόν πως όταν η Εθνική έχει κρατήσει το μηδέν στην εστία της δυο φορές με αντίπαλο την Κροατία που έχει στο ρόστερ της ιδιαίτερα ποιοτικούς παίκτες όπως οι Μόντριτς, Κράντσαρ και Εντουάρντο και παίζει την πρόκριση με αντίπαλο την σαφώς πιο αδύναμη Γεωργία, θα κρατήσει το μηδέν στα μετόπισθεν και με εύκολο(σκοράροντας κιολας)ή με δύσκολο(0-0) τρόπο θα καταφέρει να πάρεις την πρόκριση και θα στείλει τους υπερφίαλους Κροάτες να παίξουν την πρόκρισή τους στα προκριματικά.
Επειδή έχουν ακουστεί πολλά τόσο για τις επιλογές του κ. Σάντος στην Εθνική όσο και για την αμυντικογενή τακτική του θα ήθελα να τοποθετηθώ και στο συγκεκριμένο ζήτημα. Όσον αφορά τις κλήσεις στην Εθνική, δεν σας κρύβω ότι κι εγώ όταν είδα τον Χαριστέα στην θέση του Μήτρογλου παραξενεύτηκα και δυσανασχέτησα. Το ίδιο κι όταν είδα να ξεκινάνε βασικοί με αντίπαλο την Κροατία ο Γκέκας αντί του Αθανασιάδη, ο Τζιόλης αντί του Μάκου κι ο Καραγκούνης αντί του Φωτάκη ή του Κονέ.
Πρόφανώς όμως ο προπονητής ήξερε τι έκανε. Ήθελε στην ομάδα του παίκτες με παραστάσεις, <<μπαρουτοκαπνισμένους>>, που θα έμεναν πιστοί στην τακτική της ομαδας, θα είχαν υπομονή και θα έψαχναν προσεκτικά το πολυπόθητο τέρμα. Προφανώς, ο Μήτρογλου δεν είναι τέτοιος παίκτης. Είναι σίγουρα killer αλλά ούτε ήταν ποτέ ο πιο ένθερμος fan της τακτικής ούτε ο παίκτης που θα αμυνθεί μαζί με την υπόλοιπη ομάδα.
Ο Μάκος από την άλλη είναι ένας παίκτης που δεν μπορεί να συγκρατήσει εύκολα τα νεύρα του πράγμα που η ομάδα σίγουρα δεν χρειαζόταν σε ένα αγώνα που μύριζε μπαρούτι πριν καν ξεκινήσει ενώ σίγουρα δεν έχει τις παραστάσεις του Τζιόλη από τέτοιου είδους αγώνες όπως κι ο Φωτάκης δεν έχει του Καραγκούνη κι ο Αθανασιάδης(που αν συνεχίσει ν δουλεύει έτσι μπορεί να κάνει μεγάλη καριέρα)του Γκέκα.
Ο Σάντος εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε. Παίζοντας αμυντικογενώς έχει καταφέρει να κρατήσει την Εθνική αήττητη για 15 συνεχόμενους αγώνες και να είναι ένα βήμα από την πρόκρισή της για τρίτη συνεχόμενη φορά στα τελικά Ευρωαπαϊκού Πρωταθλήματος.
Η ένσταση που έχουν πολλοί είναι ότι η Εθνική δεν παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο.Δεκτόν.Ο Σάντος όμως(όπως και ο Ρεχάγκελ)γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν και τα κατάλληλα υλικά για να χτιστεί μια Εθνική που θα κερδίζει προσφέροντας και θέαμα. Επομένως, στόχος είναι η κατάκτηση της νίκης και των προκρίσεων με τα υλικά που υπάρχουν. Άμυνα-μπετόν και το γκολ θα έρθει.
Όμως θα έρθει;,είναι η απορία των περισσοτέρων. Η Εθνική πριν το γκολ με τους Κροάτες είχε μόλις μια καλή ευκαιρία σε 70 λεπτά αγώνα. Αν το γκολ δεν έμπαινε τι θα γινόταν;Μήπως ο Σάντος είναι τυχερός(οπως κι ο Ρεχάγκελ);Γιατί πως γίνεται κάθε φορά να στοχεύει το μηδέν στην άμυνα κι η ομάδα του στην πρώτη δεύτερη ευκαιρία να πετυχαίνει το νικητήριο τέρμα.
Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά.Καθένας θα έχει και μια διαφορετική άποψη πάνω στο θέμα.Δική μου άποψη είναι ότι σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Κι ο Σάντος το κάνει τόσα χρόνια αυτό, που δεν μπορεί πλέον να λέγεται τύχη. Μπορεί να οφείλεται στο ότι το παιχνίδι του με τη συνεχή άμυνα <<σπάει τα νεύρα>> στους αντιπάλους του, τους αποδιοργανώνει και δέχονται εύκολα το γκολ, μπορεί να είναι καλή δουλειά στα στημένα πάντως δεν μπορεί να είναι απλά ένα άστρο.
Καλή επιτυχία στην Εθνική κι ελπίζω από τις αρχές του έτους να είμαστε πάλι εδώ να αναλύουμε την κλήρωσή της στο Ευρωπαϊκό και τις πιθανότητες διάκρισής της.
Υ.Γ.Είμαι κάθετα αντίθετος με την επανάκληση του Γκέκα στην Εθνική και μάλιστα τόσο σύντομα. Εναν παίκτη που με ύφος και τουπέ δήλωνε πριν μικρό διάστημα ότι δεν επιστρέφει με τίποτα στην Εθνική δεν μπορείς να τον καλείς όταν υπό την πίεση της πτωτικής πορείας που ακολουθεί η καριέρα του(ήταν αναπληρωματικός στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας)ζητάει συγγνώμη προκειμένου να επανέλθει στο προσκήνιο μέσω της Εθνικής. Ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά όπως ο Μήτρογλου που περιμένουν για μια ευκαιρία. Αυτή είναι η δική μου άποψη.
Απο σήμερα στόχος μου είναι να σας κρατάω συντροφιά από αυτό εδώ το blog να κάνουμε ποδοσφαιρικές συζητήσεις με την συμμετοχή όσων από εσάς θέλουν και αργότερα ίσως μεγαλώσουμε την παρέα μας και με άλλα άτομα που θα γράφουν σε αυτό το blog.
Ας ξεκινήσουμε με την Εθνική ομάδα που βρίσκεται και στην επικαιρότητα μετά την νίκη της επί της Κροατίας που την φέρνει με το ενάμιση πόδι στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που θα διεξαχθούν το επόμενο καλοκαίρι.
Καταρχήν, θεωρώ ότι εύκολα ή δύσκολα η πρόκριση θα έρθει σήμερα καθώς η αντίπαλος μας, η Γεωργία είναι κατώτερη ποιοτικά ομάδα και χωρίς βαθμολογικό(το τονίζω γιατί το κίνητρο του ποδοσφαιρικού εγωισμού προφανώς και υφίσταται) κίνητρο είναι πολύ δύσκολο να κάμψει την αντίσταση αυτής της Εθνικής.
Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Τιμούρ Κετσπάγια που έχει βελτιώσει σαφώς την εικόνα των Γεωργιανών δεν ήταν(και πιθανότατα δεν θα γίνει και ποτέ)ένας επιθετικογενής προπονητής.Όπως θυμόμαστε όλοι από το σύντομο πέρασμα του από τον Ολυμπιακό αλλά και από τη θητεία του στην Ανόρθωση, είναι ένας προπονητής του οποίου οι ομάδες πολύ δύσκολα θα δεχτούν γκολ αλλά ακόμα πιο δύσκολα θα σκοράρουν(ειδικά όταν ο αντίπαλος είναι ισχυρότερος).
Το πρόβλημα για τον Κετσπάγια είναι ότι ακόμα πιο δύσκολα δέχονται γκολ οι ομάδες του Φερνάντο Σάντος. Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να ξεχάσει τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ βγήκε δεύτερος με τον ΠΑΟΚ να κερδίζει τα περισσότερα παιχνίδια στην Τούμπα με το αγχωτικό 1-0.
Απόδειξη για αυτό αποτελεί εξάλλου και η επίδοση της Εθνικής στα προκριματικά όπου έχει δεχτεί μόλις τέσσερα γκολ σε εννέα αγώνες τρίτη καλύτερη επίδοση μετά από Ιταλία και Γαλλία. Πιο απλά, η ομάδα του Σάντος δεν δέχεται ούτε ένα γκολ ανά δύο αγώνες.
Θεωρώ,λοιπόν πως όταν η Εθνική έχει κρατήσει το μηδέν στην εστία της δυο φορές με αντίπαλο την Κροατία που έχει στο ρόστερ της ιδιαίτερα ποιοτικούς παίκτες όπως οι Μόντριτς, Κράντσαρ και Εντουάρντο και παίζει την πρόκριση με αντίπαλο την σαφώς πιο αδύναμη Γεωργία, θα κρατήσει το μηδέν στα μετόπισθεν και με εύκολο(σκοράροντας κιολας)ή με δύσκολο(0-0) τρόπο θα καταφέρει να πάρεις την πρόκριση και θα στείλει τους υπερφίαλους Κροάτες να παίξουν την πρόκρισή τους στα προκριματικά.Επειδή έχουν ακουστεί πολλά τόσο για τις επιλογές του κ. Σάντος στην Εθνική όσο και για την αμυντικογενή τακτική του θα ήθελα να τοποθετηθώ και στο συγκεκριμένο ζήτημα. Όσον αφορά τις κλήσεις στην Εθνική, δεν σας κρύβω ότι κι εγώ όταν είδα τον Χαριστέα στην θέση του Μήτρογλου παραξενεύτηκα και δυσανασχέτησα. Το ίδιο κι όταν είδα να ξεκινάνε βασικοί με αντίπαλο την Κροατία ο Γκέκας αντί του Αθανασιάδη, ο Τζιόλης αντί του Μάκου κι ο Καραγκούνης αντί του Φωτάκη ή του Κονέ.
Πρόφανώς όμως ο προπονητής ήξερε τι έκανε. Ήθελε στην ομάδα του παίκτες με παραστάσεις, <<μπαρουτοκαπνισμένους>>, που θα έμεναν πιστοί στην τακτική της ομαδας, θα είχαν υπομονή και θα έψαχναν προσεκτικά το πολυπόθητο τέρμα. Προφανώς, ο Μήτρογλου δεν είναι τέτοιος παίκτης. Είναι σίγουρα killer αλλά ούτε ήταν ποτέ ο πιο ένθερμος fan της τακτικής ούτε ο παίκτης που θα αμυνθεί μαζί με την υπόλοιπη ομάδα.
Ο Μάκος από την άλλη είναι ένας παίκτης που δεν μπορεί να συγκρατήσει εύκολα τα νεύρα του πράγμα που η ομάδα σίγουρα δεν χρειαζόταν σε ένα αγώνα που μύριζε μπαρούτι πριν καν ξεκινήσει ενώ σίγουρα δεν έχει τις παραστάσεις του Τζιόλη από τέτοιου είδους αγώνες όπως κι ο Φωτάκης δεν έχει του Καραγκούνη κι ο Αθανασιάδης(που αν συνεχίσει ν δουλεύει έτσι μπορεί να κάνει μεγάλη καριέρα)του Γκέκα.
Ο Σάντος εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε. Παίζοντας αμυντικογενώς έχει καταφέρει να κρατήσει την Εθνική αήττητη για 15 συνεχόμενους αγώνες και να είναι ένα βήμα από την πρόκρισή της για τρίτη συνεχόμενη φορά στα τελικά Ευρωαπαϊκού Πρωταθλήματος.
Η ένσταση που έχουν πολλοί είναι ότι η Εθνική δεν παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο.Δεκτόν.Ο Σάντος όμως(όπως και ο Ρεχάγκελ)γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν και τα κατάλληλα υλικά για να χτιστεί μια Εθνική που θα κερδίζει προσφέροντας και θέαμα. Επομένως, στόχος είναι η κατάκτηση της νίκης και των προκρίσεων με τα υλικά που υπάρχουν. Άμυνα-μπετόν και το γκολ θα έρθει.
Όμως θα έρθει;,είναι η απορία των περισσοτέρων. Η Εθνική πριν το γκολ με τους Κροάτες είχε μόλις μια καλή ευκαιρία σε 70 λεπτά αγώνα. Αν το γκολ δεν έμπαινε τι θα γινόταν;Μήπως ο Σάντος είναι τυχερός(οπως κι ο Ρεχάγκελ);Γιατί πως γίνεται κάθε φορά να στοχεύει το μηδέν στην άμυνα κι η ομάδα του στην πρώτη δεύτερη ευκαιρία να πετυχαίνει το νικητήριο τέρμα.
Δεν μπορώ να απαντήσω με σιγουριά.Καθένας θα έχει και μια διαφορετική άποψη πάνω στο θέμα.Δική μου άποψη είναι ότι σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Κι ο Σάντος το κάνει τόσα χρόνια αυτό, που δεν μπορεί πλέον να λέγεται τύχη. Μπορεί να οφείλεται στο ότι το παιχνίδι του με τη συνεχή άμυνα <<σπάει τα νεύρα>> στους αντιπάλους του, τους αποδιοργανώνει και δέχονται εύκολα το γκολ, μπορεί να είναι καλή δουλειά στα στημένα πάντως δεν μπορεί να είναι απλά ένα άστρο.
Καλή επιτυχία στην Εθνική κι ελπίζω από τις αρχές του έτους να είμαστε πάλι εδώ να αναλύουμε την κλήρωσή της στο Ευρωπαϊκό και τις πιθανότητες διάκρισής της.
Υ.Γ.Είμαι κάθετα αντίθετος με την επανάκληση του Γκέκα στην Εθνική και μάλιστα τόσο σύντομα. Εναν παίκτη που με ύφος και τουπέ δήλωνε πριν μικρό διάστημα ότι δεν επιστρέφει με τίποτα στην Εθνική δεν μπορείς να τον καλείς όταν υπό την πίεση της πτωτικής πορείας που ακολουθεί η καριέρα του(ήταν αναπληρωματικός στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας)ζητάει συγγνώμη προκειμένου να επανέλθει στο προσκήνιο μέσω της Εθνικής. Ειδικά όταν υπάρχουν παιδιά όπως ο Μήτρογλου που περιμένουν για μια ευκαιρία. Αυτή είναι η δική μου άποψη.
